Codextrein: Opnieuw vergunningsplicht voor alle vormen van reclame langs de weg

Niemand mag zonder voorafgaande omgevingsvergunning voor stedenbouwkundige handelingen een constructie plaatsen of optrekken, staat er in de Vlaamse Codex Ruimtelijke Ordening. En onder 'constructies' worden onder meer publiciteitsinrichtingen en uithangborden verstaan. Maar sommige publiciteitsinrichtingen en uithangborden zijn géén constructies, en zijn dus ook niet aan vergunning onderworpen. De Codextrein maakt daar een einde aan.    

Op 1 mei 2000 werd alle publiciteit onderworpen aan de vergunningsplicht, maar bij het opstellen van de Vlaamse Codex Ruimtelijke Ordening in 2009 werd die regel geherformuleerd en sindsdien zijn alleen nog de 'constructies met publiciteit' vergunningsplichtig.

Een constructie is: 'een gebouw, een bouwwerk, een vaste inrichting, een verharding, een publiciteitsinrichting of een uithangbord - al dan niet bestaande uit duurzame materialen -, in de grond ingebouwd, aan de grond bevestigd, of op de grond steunend omwille van de stabiliteit, en bestemd om ter plaatse te blijven staan of liggen; ook al kan het goed uit elkaar genomen worden, verplaatst worden, of is het goed volledig ondergronds.

Er zijn echter ook publiciteitsinrichtingen en uithangborden die niet aan die definitie voldoen. Bijvoorbeeld: geschilderde publiciteit of gekleefde affiches.

De decreetgever vindt het aangewezen om ook die vormen van publiciteit weer aan de vergunningsplicht te onderwerpen, 'aangezien ook geschilderde of geplakte publiciteit een negatieve invloed kan hebben op het straatbeeld en de verkeersveiligheid'.

De 'publiciteitsinrichtingen en uithangborden' worden daarom uit de definitie van een 'constructie' gelicht en worden als 'publiciteitsinrichtingen' apart vermeld als één van de vergunningsplichtige items, zodat ook publiciteitsinrichtingen die geen constructie zijn vanaf nu aan een vergunning onderworpen zijn.
Uithangborden worden beschouwd als één van de vele vormen van publiciteitsinrichtingen en worden niet meer apart vermeld.
En gewestelijke stedenbouwkundige verordeningen kunnen normen bevatten voor de oppervlakte van functies en de afmetingen van gebouwen, constructies én publiciteitsinrichtingen.

De publiciteitsboodschap zelf vervangen, is niet vergunningsplichtig. De ene papieren affiche overplakken door de andere, kan dus zonder vergunning. Hetzelfde geldt voor het overschilderen van een bestaande reclameboodschap. Op voorwaarde dat de vergunde grootte gerespecteerd wordt.

Niet alle publiciteitsinrichtingen zijn overigens vergunningsplichtig. Het vrijstellingenbesluit staat enkele uitzonderingen toe. Het is echter niet omdat een publiciteitsinrichting niet vergunningsplichtig is, dat ze ook altijd toegelaten zou zijn. In de toelichting bij de Codextrein wijst de decreetgever uitdrukkelijk op het koninklijk besluit van 1959 op de regels voor het aanplakken, waartegen volgens de decreetgever veel gezondigd wordt uit onwetendheid. Het KB bevat onder meer een verbod op het aanbrengen van reclame langs toeristische wegen en op kunstwerken.

Van toepassing:

Vlaams gewest.

Vanaf 30 december 2017 (wettelijke regeling van 10 dagen na publicatie in BS).

Bron: Decreet van 8 december 2017 houdende wijziging van diverse bepalingen inzake ruimtelijke ordening, milieu en omgeving, BS 20 december 2017 (art. 45, 3°-4°, art. 52, 2° en art. 53 van de Codextrein).

Zie ook:

Vlaamse Codex Ruimtelijke Ordening (art. 2.3.1, art. 4.1.1 en art. 4.2.1 van de VCRO).